Να σου πω μια ιστορία; από την Ειρήνη Δασκαλάκη

Να σου πω μια ιστορία; από την Ειρήνη Δασκαλάκη

Να σου πω μια ιστορία;

Τον Ιούλιο του 2019, αφού ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στο τμήμα Φιλολογίας του ΑΠΘ και όντας προβληματισμένη για το «Τι θέλω να κάνω στη ζωή μου;», ερώτημα που απασχολεί αρκετούς νέους μετά το τέλος των σπουδών τους, αποφάσισα ότι θέλω να ζήσω μια διαφορετική εμπειρία, χωρίς βιβλία, εξετάσεις κι άγχος, κατά την οποία θα αποκτούσα επαγγελματική εμπειρία, και κατά την οποία θα άλλαζα σε προσωπικό επίπεδο. Μέσω της United Societies of Balkans, βρήκα το πρόγραμμα εθελοντισμού που έψαχνα και χωρίς δεύτερη σκέψη αποφάσισα να φύγω στην Ιταλία!

Το «ευτυχισμένο» έτος του 2020 το υποδέχτηκα ετοιμάζοντας βαλίτσες και boarding passes με τελικό προορισμό το Παλέρμο της Σικελίας. Γιατί Σικελία; Αφενός από περιέργεια να ανακαλύψω την «ιδιόμορφη» κοινωνικό-οικονομική και πολιτική κατάσταση της νότιας Ιταλίας για την οποία τόσα είχα διαβάσει, αφετέρου από επιθυμία να γνωρίσω την αφρικανική κουλτούρα, και η Σικελία φαίνεται πιο εύκολα προσβάσιμη από την Αφρική!

Από τον Ιανουάριο του 2020 ξεκίνησα τον εθελοντισμό στον οργανισμό Per Esempio Onlus, όπου γνώρισα την υπεύθυνη του προγράμματος Άννα, την μέντορα μου Μύριαμ και τους υπόλοιπους εθελοντές της ομάδας μας από Γαλλία και Ισπανία.  Ιταλικά καταλάβαινα σε ένα βαθμό αλλά δεν μπορούσα να επικοινωνήσω, ωστόσο αυτό δεν αποτέλεσε εμπόδιο για εμένα, αφού από την πρώτη μέρα στο Παλέρμο ξεκίνησα μαθήματα ιταλικών στο Πανεπιστήμιο και μπορούσα ακόμη να χρησιμοποιήσω το OLS (online linguistic support), εργαλείο που παρέχεται σε κάθε συμμετέχοντα. Ως γλωσσολόγος και έχοντας εμπειρία στην εκμάθηση ξένων γλωσσών, σε διαβεβαιώνω ότι εφόσον θα βρίσκεσαι σε καθημερινή επαφή με φυσικούς ομιλητές, εννιά μήνες είναι υπερ-αρκετοί για να μάθεις να επικοινωνείς αποτελεσματικά σε μια ξένη γλώσσα!

Βασική μου αρμοδιότητα ήταν η υποστήριξη της λειτουργίας ενός παιδικού σταθμού με παιδιά αφρικανικής καταγωγής, η ενέργεια και το χαμόγελο των οποίων μου έδινε αισιοδοξία καθημερινά. Μαζί με άλλους εθελοντές βοηθούσαμε στην οργάνωση καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων για τα παιδιά και στην προετοιμασία των γευμάτων τους. Ωστόσο, αυτός ο παιδικός σταθμός παρέμεινε κλειστός από τον Μάρτιο λόγω της πανδημίας και δυστυχώς δεν μπόρεσα να δω ξανά τις ζωηρές φάτσες αυτών των παιδιών.

                                                      

Επιπλέον, είχα την ευκαιρία να υποστηρίξω τις δράσεις ενός Κέντρου για την ενδυνάμωση των γυναικών σε μια λιγότερο προνομιούχα γειτονιά του Παλέρμο. Μαζί με τους κοινωνικούς λειτουργούς και την εθελόντρια από την Ισπανία πηγαίναμε στο Κέντρο αυτό τρεις φορές την εβδομάδα και υποδεχόμασταν δυναμικές κυρίες που παρά τις δυσκολίες της ζωή τους έρχονταν στα εργαστήρια μελέτης για τη λήψη Απολυτηρίου, στα μαθήματα ραπτικής, θεάτρου και κατασκευής κοσμημάτων με πολλή όρεξη για επικοινωνία, μάθηση, δημιουργία και κίνητρο για συμμετοχή στα διάφορα project της τοπικής κοινότητας. Το Φεβρουάριο συμβάλλαμε στην προετοιμασία του καρναβαλιού, ενώ η αγαπημένη μου δραστηριότητα από Μάιο-Ιούλιο ήταν η προετοιμασία ενός θερινού σινεμά, κατά την οποία οι γυναίκες και άλλοι κάτοικοι συνεργάστηκαν και κατασκεύασαν καρέκλες και μαξιλάρια για τη χρήση τους την ημέρα προβολής της ταινίας. Ήμουν, είμαι και θα είμαι πολύ ευγνώμων για τη συμμετοχή μου σε αυτές τις πρωτοβουλίες, για το δέσιμο μου με αυτές τις γυναίκες, για τη συμβολή μου στην ενδυνάμωση τους, και παράλληλα για την ευκαιρία να μάθω τον τρόπο διαχείρισης project.                                                            

Ο ενθουσιασμός μου για τη συμμετοχή μου σε αυτό το πρόγραμμα αναχαιτίστηκε προφανώς από την πανδημία και τον εγκλεισμό στο σπίτι για δύο ολόκληρους μήνες (Μάρτιος-Μάιος). Ωστόσο, η υπεύθυνη του προγράμματος και οι μέντορες μας ήταν δίπλα μας, επικοινωνούσαμε εβδομαδιαία σε ομαδική βιντεοκλήση και σκεφτόμασταν ιδέες για απασχόληση από το σπίτι, πέραν της τηλε-εργασίας του γραφείου. Για παράδειγμα, μαζί με τους άλλους εθελοντές δημιουργήσαμε τελικά μια ρουμπρίκα ειδήσεων, στην οποία κάθε εβδομάδα κοινοποιούσαμε βίντεο στα οποία πρωταγωνιστούσαμε και παρουσιάζαμε τις σχεδόν ανύπαρκτες ευχάριστες ειδήσεις της επικαιρότητας ή τις συνταγές των τυπικών φαγητών από τη χώρα μας. Στην έξαρση της πανδημίας και στα πλαίσια της αλληλεγγύης, βοηθήσαμε, επιπλέον, τις οικογένειες τις περιοχής με τις αγορές από το σουπερμάρκετ. 

                                         

Την τελευταία περίοδο μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, Σεπτέμβριο-Οκτώβριο, συνέχισα την εργασία στο γραφείο του οργανισμού, μεταφράζοντας έγγραφα και βοηθώντας την υπεύθυνη του προγράμματος με τα βιογραφικά και τις συνεντεύξεις των υποψηφίων νέων εθελοντών στον οργανισμό. Μέσω αυτής της ενασχόλησης και με την ταυτόχρονη συμμετοχή μου στην παροχή συμβουλευτικής επαγγελματικού προσανατολισμού μέσω δραστηριοτήτων μη τυπικής μάθησης σε μετανάστες από την Αφρική (συζήτηση γύρω από soft/hard skills, προσωπικές φιλοδοξίες, συμβουλές στον τρόπο αναζήτησης εργασίας, συγγραφής βιογραφικού και συνοδευτικής επιστολής, προσωπικής παρουσίασης σε συνεντεύξεις) απέκτησα νέες γνώσεις και χρήσιμες δεξιότητες για τη μελλοντική μου εργασία.

   

Ολοκληρώνοντας το κείμενο αυτό, θέλω να γράψω ότι παρά την δυσμενή συγκυρία του ιού και τον περιορισμό στα ταξίδια, η εμπειρία του εθελοντισμού ήταν η καλύτερη απόφαση ζωής! Σε επίπεδο επαγγελματικό, έχεις την ευκαιρία να αποκτήσεις μια «προϋπηρεσία» και να δεις τις δυνάμεις και τις αδυναμίες σου, σε επίπεδο προσωπικό βγαίνεις από τα στενά όρια της χώρας σου, γνωρίζεις άτομα από διαφορετικές χώρες και ηπείρους και καλλιεργείς την ενσυναίσθηση. Σου δίνεται, επιπλέον, η ευκαιρία να επικοινωνήσεις σε διαφορετικές γλώσσες -νόρμα των σύγχρονων κοινωνιών- και να δημιουργήσεις ένα νέο δίκτυο. Συγκεκριμένα η Σικελία, εκτός από την «ιδιόμορφη» κοινωνικο-οικονομική και πολιτική κατάσταση, έχει γραφικές πόλεις, άφθονη ιστορία και πλούσια γαστρονομία που αξίζει να ανακαλύψεις!

 

Το άρθρο γράφθηκε από την Ειρήνη Δασκαλάκη.

Do you want to hear a story?

Having graduated from the department of Philology on July 2019, and being confused with “What do I want to do in my life?”, question of many young people after the end of their studies, I decided to look for a different experience without books, exams and stress, through which I would gain some working experience and I would change in a personal level. Thanks to United Societies of Balkans, I finally found the volunteerism project that I was looking for and without second thoughts I decided to go to Italy!

I welcomed the “happy” new year of 2020 while I was preparing my suitcases and my boarding passes with final destination: Palermo of Sicily. Why Sicily? Because I was curious about the “peculiar” socio-economic and political background of south Italy and I also wanted to learn about the African culture, and Sicily seems to be more easily accessible than Africa!

From January 2020 I started to volunteer in the organization Per Esempio Onlus, where I met my supervisor Anna, my mentor Myriam and the volunteers of our group coming from France and Spain. When I arrived to Italy I could understand some Italian but I wasn’t able to communicate, thus to overcome this obstacle I started, thanks to Per Esempio, an Italian course at University and I could use the OLS (online linguistic support), tool that is provided to every participant. As a linguist and having had previous experience in learning foreign languages I assure you that by being in everyday interaction with native speakers, nine months are enough to learn a new language and communicate effectively.

In the beginning my main activity was the support of a kindergarten with migrants of African descent, the energy and smile of which were spreading positivity on a daily basis. Along with the volunteers we were helping in the organization of artistic activities for the kids and in the preparation of their meals. Due to the pandemic the kindergarten is closed since March and unfortunately I couldn’t meet again these cheerful faces.

                                                   

Furthermore, I had the opportunity to support the activities of a Center for the empowerment of women in a less privileged neighborhood of Palermo. Along with the Social workers and the Spanish volunteer we were visiting this Center three times per week and we were meeting strong women coming to participate in various workshops such as: study for the school certificate, sewing, theater,  handcraft of jewelry. Almost all of them were motivated to communicate, learn, create and participate even in the projects of the local community. On February we contributed to the preparation of the carnival, whereas my favorite activity on May-July was the preparation of an open-air cinema, through which the women and the neighbors collaborated and constructed chairs and pillows to use the day of the screening. I was, I am and I will be really grateful for my participation in these initiatives, for my bonding with the women, for my contribution to their empowerment and at the same time for the opportunity to learn about the management of these projects.

                                       

My enthusiasm for my participation in this ESC project was obviously influenced by the pandemic and the lockdown for two months (March-May). All this period my supervisor and our mentors were supporting us through videocalls every week and we found creative ideas of remote work, apart from the work that we had to do for the office. For example, along with the volunteers we finally created a rubric news and every week we were sharing videos in which we were presenting a few good news in the world or recipes of typical food from our home countries. In the outbreak of the pandemic and with a sense of solidarity we also helped the families of our neighborhood by offering the groceries.

                            

The last period after the summer holidays from September to mid-October I continued the work in the office, translating documents and helping my supervisor with the CVs and the interviews of the new volunteers in the organization. By this activity along with my participation in the consultancy service of professional orientation through activities of non-formal education provided to migrants from Africa (discussion on soft/hard skills and personal ambitions, consultancy on where to search for a job, how to write a CV and a motivation letter, how to present oneself in an interview) I broadened the knowledge in this topic and I gained new competences useful for my next steps.

 

To sum up, I would say that despite the unfortunate circumstances of the virus and the travel restrictions, this volunteerism project was the best life decision! In a professional level, you have the opportunity to acquire a working experience and to understand your strengths and weaknesses, moreover in a personal level, you get out of the narrow borders of your country, you meet people from different countries and even continents, you develop empathy, you communicate in different languages which is the norm of modern societies and you also make a new network. In Sicily more specifically, apart from the “peculiar’’ socioeconomic and political situation, there are picturesque cities, a lot of history and a rich gastronomic culture worthy of discovery! 

Article by Eirini Daskalaki

Share: 

Θέλεις να μαθαίνεις πρώτος τα U.S.B νέα; Συμπλήρωσε το email σου και ακολούθησέ μας στα social media!

Newsletters

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
  • +30 2310 215 629
  • info@usbngo.gr