Η ESC εμπειρία του Παναγιώτη στην Πορτογαλία

Η ESC εμπειρία του Παναγιώτη στην Πορτογαλία

Erasmus. Μια λέξη ίσως απλή για κάποιους, τρόπος ζωής και κίνητρο  για κάποιους άλλους. Τι είναι τελικά αυτό που κάνει το Erasmus τόσο ξεχωριστό; Είναι η συνεύρεση νέων ανθρώπων από διαφορετικές χώρες?  Είναι οι μελλοντικές προοπτικές και οι πόρτες που αυτό ανοίγει διάπλατα? Είναι η ανταλλαγή ιδεών και στοιχείων κουλτούρας;  Σίγουρα είναι  όλα αυτά. Την ίδια στιγμή είναι πολλά παραπάνω. Κάνεις δεν μπορεί να προσδιορίσει ακριβώς και να δώσει μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα.  Και αυτό επειδή δεν υπάρχει απάντηση. Ο καθένας αντιλαμβάνεται το Erasmus με τα δικά του προσωπικά κριτήρια και ερεθίσματα. Ένα πράγμα, ωστόσο, είναι δεδομένο. Όσοι το τολμούν, έχουν μόνο να κερδίσουν. Κι αυτό επιβεβαιώνεται από το χαμόγελο που σχηματίζεται στο πρόσωπο όσων νοσταλγικά αναλογίζονται προηγούμενες εμπειρίες ή σχεδιάζουν τις επόμενες.

        Kάπως έτσι ξεκίνησε και η δική μου εμπειρία. Ένα ταξίδι στην όμορφη Πορτογαλία, ένα ταξίδι στο να βρω πάλι τον εαυτό μου. Ο καιρός πλησιάζει. Οι συνθήκες σχεδόν αποτρεπτικές. Θα έλεγε κανείς  πως δεν είναι η κατάλληλη εποχή για τέτοιου είδους δραστηριότητες. Σκέψεις σαν κι αυτές, κατέκλυσαν  το μυαλό μου. Σκέψεις όμως που διαλύθηκαν και αντικαταστάθηκαν από μια ακόρεστη δίψα για περιπέτεια. Μια δίψα να βιώσω την πρώτη μου εμπειρία ως εθελοντής. Η επιθυμία αυτή έλαβε σάρκα και οστά στον οργανισμό Sovojem, ένας οργανισμός που με στήριξε απόλυτα και έκανε τα πάντα ώστε να προσαρμοστώ, προσφέροντας μου ένα ήσυχο και ασφαλές εργασιακό περιβάλλον. Ξεκινώ λοιπόν το ταξίδι αυτό με περίσσιο ενθουσιασμό. Μετά από ένα πολύωρο ταξίδι φθάνω στο αεροδρόμιο του Πόρτο όπου και με υποδέχθηκαν οι υπόλοιποι εθελοντές. Η πρώτη εντύπωση ήταν άκρως θετική και  προμήνυε την εξαιρετική εμπειρία που θα ζούσα για τον επόμενο μήνα. Σύντομο το χρονικό διάστημα, τεράστια ωστόσο η σημασία του. Θα έλεγε κανείς πως είναι παράτολμο, απίθανο, σχεδόν εκτός πραγματικότητας να περάσει κάποιος καλά εν καιρώ πανδημίας. Κι όμως!  Είναι απίστευτο τα πόσα πράγματα μπορεί να κάνει κάποιος αν απλά επαναπροσδιορίσει τους στόχους και τις προτεραιότητες του. Βεβαίως  κύριο λόγο σε αυτή την περίπτωση  παίζει η παρέα, η οποία στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν κάτι παραπάνω από εξαιρετική.

       Παρέα λοιπόν με τον Μπατίστ και την Αν από την Γαλλία, τον Νικίτα από τη Λετονία, την Λάουρα και τον Κάρλος από την Ισπανία, έζησα έναν μήνα έντονο, γεμάτο από αναμνήσεις  που θα μείνουν.  Από τις ταινίες που είδαμε  και τις καθόλα ενδιαφέρουσες συζητήσεις εώς και τις μαγειρικές αλχημείες και τις ατέλειωτες βόλτες  στο γραφικό Πόρτο. Μια πόλη που μου έκλεψε την καρδιά. Μια πόλη γεμάτη γοητεία μιας άλλης εποχής. Γεμάτη νοσταλγία και διακριτική μελαγχολία, όπως ακριβώς ένα κομμάτι fado. Επιβλητική και αρχοντική όπως ένα ποτήρι κρασί Πόρτο. Θυμάμαι ακόμη έντονα την εντύπωση που μου έκαναν οι  επιβλητικοί ναοί της πόλης  ντυμένοι με τα χαρακτηριστικά πορτογαλικά πλακάκια. Θυμάμαι ακόμη τους γλάρους στον αγριεμένο Ατλαντικό, τα πελώρια κύματα, τους surfers, τα τοπικά πιάτα, τη χαρά μου όταν μπόρεσα να προφέρω σωστά την λέξη obrigado, την ταπεινότητα των ντόπιων, την λατρεία τους για το ποδόσφαιρο, την λατρεία τους για τον μπακαλιάρο. Θυμάμαι ακόμη τα ατελείωτα δάση ευκαλύπτου, τα απλωμένα ρούχα στα μπαλκόνια, την τοπική μπύρα, τον ποταμό Ντούρο, την μπαρόκ αισθητική της  παλιάς πόλης. Σκέψεις, εμπειρίες και συναισθήματα που μου δίνουν δύναμη και όρεξη να συνεχίσω να κυνηγώ τα όνειρα μου ακόμη και όταν οι συνθήκες  μοιάζουν δυσμενείς. Εμπιστεύτηκα το ένστικτο μου, δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο άλλωστε. Τι είναι τελικά αυτό που κάνει το Erasmus τόσο ξεχωριστό; Έχω λάβει ήδη την απάντηση μου.

Share: 

Θέλεις να μαθαίνεις πρώτος τα U.S.B νέα; Συμπλήρωσε το email σου και ακολούθησέ μας στα social media!

Newsletters

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
  • +30 2310 215 629
  • info@usbngo.gr