Ένα κλικ – Ένα βήμα- Πολλές ευκαιρίες

Ένα κλικ – Ένα βήμα- Πολλές ευκαιρίες

Τι συμβαίνει όταν έχεις τόσα πολλά όνειρα και προσδοκίες για το μέλλον, αλλά η καθημερινή ζωή βρίσκεται τροχοπέδη στην φόρα που έχεις πάρει; Απλά κάνε της τάκλιν! Είναι πράγματι εύκολο και αναζωογονητικό!

Είμαι η Μαρία, 25 ετών από τον Πειραιά. Σπουδάζω Γεωλογία στο Πανεπιστήμιο Πατρών, αλλά για πολλούς λόγους  έπρεπε να δουλέψω παράλληλα σε διαφορετικά είδη θέσεων εργασίας. Αυτό έκανε λίγο πιο δύσκολο να καλύψω τις προσδοκίες που είχα και το όνειρο να ταξιδέψω πριν αρχίσω να έχω μια πιο σταθερή εργασία στο αντικείμενό μου και να ξεκινήσω να μένω ύστερα στο δικό μου σπίτι.

Μιλούσα με φίλη μου που έκανε το βήμα να συμμετάσχει σε ένα εθελοντικό πρόγραμμα στο εξωτερικό όταν αποφάσισα να ψάξω και εγώ από περιέργεια αντίστοιχα προγράμματα. Είχα ήδη εμπειρίες εθελοντισμού μέσω των Προσκόπων και έλεγξα πραγματικά τα διαθέσιμα προγράμματα για τους εγγύς μήνες, αλλά δεν σκέφτηκα κυριολεκτικά να κάνω αίτηση. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι οι νέες εμπειρίες, νέες ευκαιρίες και το μέλλον μου απείχαν μόλις ένα κλικ. Σχεδόν αμέσως υπέβαλα αίτηση για το εθελοντικό πρόγραμμα των 8 μηνών όταν διάβασα τις ευκαιρίες και τις δραστηριότητες εδώ, στη Roccantica της Ιταλίας, μόλις 50 χλμ. από τη Ρώμη. Βρήκα τον οργανισμό που με υποστήριξε και συντόνισε το ταξίδι μου αλλά και την βασική μου εκπαίδευση/ γνωριμία με τέτοιου είδους προγράμματα o USB (United Societies of Balkans) σε συνεργασία με τον οργανισμό φιλοξενίας μου στην Ιταλία, ALA.

Το πρώτο βήμα από το αεροπλάνο στο αεροδρόμιο Fiumicino ήταν το ξεκίνημα για μια εμπειρία που μόλις άρχισα και ανυπομονώ να απολαύσω πλήρως τους προσεχείς μήνες.

Είμαι περίπου 2 μήνες εδώ και έχω ήδη κάνει πολλούς φίλους με τους οποίους εξερευνούμε κάθε μέρα τη χαρά της συμβίωσης και μαθαίνω τουλάχιστον μερικά νέα πράγματα καθημερινά. Το γλωσσικό εμπόδιο δεν υπάρχει ακόμη και λαμβάνοντας υπόψη ότι οι κάτοικοι του Roccantica δεν ξέρουν (τουλάχιστον η πλειοψηφία)να μιλούν στα αγγλικά. Η γλώσσα του σώματος, οι χειρονομίες και η διακύμανση της φωνής είναι ήδη αρκετά για να έχω μια καθημερινή συνομιλία ή βοήθεια ανά πάσα στιγμή. Το συναίσθημα όταν κάποιος περνάει κοντά μου - και παρά το γεγονός ότι δεν γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον - λέμε "Ciao!" ή "Buongiorno" είναι η ζεστασιά που χρειάζεται για να νιώσει κάποιος σαν στο σπίτι του και τη σημαντικότητα της εθελοντικής δράσης για μια κοινότητα που χρειάζεται περισσότερους εθελοντές για να σπάσουν τη μονοτονία της καθημερινής ζωής σε αυτό το χωριό και να βελτιώσουν ενδεχομένως τη γνώση για συγκεκριμένα θέματα.

Από το φαγητό στο σπίτι ενός νέου φίλου ως δείπνο καλωσορίσματος, στα γεύματα με τους εθελοντές που ήρθαν εδώ τους προηγούμενους μήνες και ετοιμάζονταν να φύγουν (τα πρώτα αντίο σε φίλους που πραγματικά έκαναν τις πρώτες μέρες μας αξέχαστες) και στη συνέχεια πικ νικ κοντά στο σπίτι με μια υπέροχη θέα στα γύρω βουνά και από εκεί στην κηπουρική, νιώθω ήδη γεμάτη εικόνες, γνώσεις και εμπειρίες κάνοντας το διστακτικό βήμα μου να αξίζει ήδη!

Ανυπομονώ για τους επόμενους μήνες, το επόμενο βήμα, την επόμενη ευκαιρία να μάθω, να βοηθήσω και να συνεισφέρω στο έργο της ALA. Και όλα αυτά, μόνο και μόνο λόγω ενός «κλικ»! Συνιστώ να τολμήσεις αυτό το κλικ, αυτό το βήμα ή να το διαδώσεις σε κάποιον που μπορεί να επιθυμεί νέες εμπειρίες ή μια διέξοδο. Τολμήστε να κερδίσετε κάτι προσφέροντας ταυτόχρονα.

Μια μοναδική εμπειρία με πολλές ευκαιρίες!

 

Share: 

Θέλεις να μαθαίνεις πρώτος τα U.S.B νέα; Συμπλήρωσε το email σου και ακολούθησέ μας στα social media!

Newsletters

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
  • +30 2310 215 629
  • info@usbngo.gr